Je kunt het lezen. Nu ga je het horen.

In spraak lopen woorden in elkaar over, korte woordjes krimpen en niets wacht tot je hebt bijgebeend. Een woord op papier kennen betekent niet dat je het op snelheid herkent.

Als je typt wat je hoort, zijn de gaten precies zichtbaar: het woord dat je kende maar niet ving, de uitgang die je niet hoorde, de twee woorden die je als één hoorde. Dat is de feedback die lezen niet kan geven.

Begin met Normaal-zinnen op een comfortabel tempo. Als je hoog scoort, schakel dan over naar Moeilijk: langere zinnen, sneller voorgelezen, dichter bij hoe mensen onderling praten.